Ανακαλύψαμε πώς θα παρατείνεις τη μαγεία (ή το καλοκαίρι)

Εννοείται πως υπάρχει η μαγεία. Είναι το λεγόμενο «πάρε τα μάτια μου και δες». Αλλά αυτό δεν το καταλαβαίνεις ποτέ όσο ρέει άφθονη η χρυσόσκονη η χοντρή κι έχεις αγκυροβολήσει σε κάποιο ροζ συννεφάκι. Τότε μιλάς για νουβέλες και σβήνεις από το χάρτη κάθε δυνατή σχεσιακή περιγραφή της αχρείαστης –ντροπή- Σάρα Τζέσικα Πάρκερ στη μικρή οθόνη.

Γιατί νομίζουμε πως όταν γνωρίζουμε αυτόν που δικαίως ή αδίκως τον αποκαλούμε μοναδικό είναι όντως μια μαγική στιγμή. Είναι όντως; Η μήπως η μαγεία της αρχής και της συνέχειας είναι η ενέργεια που δίνουμε στα πράγματα και στους ανθρώπους ειδικότερα;

Σκέφτομαι τις 1000 φορές που περιέγραφα στα κορίτσια τη γνωριμία μου με τον τελευταίο φανταστικό ερωτοχτύπημα.

Πόσο χαριτωμένα θεώρησα ότι προσγειώθηκε ένα κοκτέιλ στο λευκό μου πουκάμισο και παραλίγο να στείλω τη σερβιτόρα με μώλωπες στο νοσοκομείο. Αλλά μετά εμφανίστηκε αυτός και άρχισε εκείνο το χαριτωμένο αλληθώρισμα. Και τελικά καλό κορίτσι εκείνη η σερβιτόρα της αφήσαμε και 10 ευρώ tips.

Αυτή η χαριτωμένα ενοχλητική τσιχλόφουσκα κράτησε περίπου 1.5 χρόνο. Αρκετά μεγάλο διάστημα για να ψάχνουν κέντρο αποτοξίνωσης ουσιών για να με στείλουν εσώκλειστη. Δεν κατάλαβα ποτέ πως ξύπνησα μια μέρα και στη θέση των: το ζουζούνι, ο «καλός μου» και όλα τα inside υποκοριστικά, μπήκε το ζωικό βασίλειο.

Αλλά έτσι δεn γίνεται πάντα; Κοιμάσαι με 40 βαθμούς και ξυπνάς με βροχή και χαλάζι.  Κοιμάστε αγκαλιά το βράδυ και το πρωί αναρωτιέσαι τι κάνεις δίπλα του. Από πού κλείνει όλη αυτή η παράνοια; Και τι μπορώ να κάνω για να παρατείνω τη μαγεία;

Εγώ θέλω 12 μήνες καλοκαίρι και να γουστάρω να πιάνω κάθε μέρα το ίδιο χέρι. Όχι γιατί είναι διαθέσιμο, αλλά γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Μη μου πεις να τα πω στον ψυχολόγο μου γιατί το έκανα ήδη.

-Κέλλυ μ’ ακούς;;

ΟVER. Λαμβάνω σήμα και ταυτίζομαι.

Με την Ιωάννα το δηλώσαμε ανοιχτά: Θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε τη μαγεία μέχρι να κουραστούμε. Άραγε θα κουραστούμε ποτέ; Και ο έρωτας; Αντέχει; Το ζήτημα είναι να διαρκέσει. Για όλες εκείνες τις φορές που του γυρίσαμε την πλάτη. Όσοι και όσες ταυτίζεστε μαζί μας, παρακαλούμε απολαύστε αναπαυτικά. Υπό έναν όρο: Όλοι για έναν και ένας για όλους μας! Aλλιώς καμία μαγεία δεν θα παραμείνει στη ζωή μας δια μαγείας.

Γιατί ας το παραδεχτούμε, διψάμε για «μαγεία» και αυτό αν θες είναι συνώνυμο της αγάπης. Πάμε όμως στο δικό μου προσωπικό ζητούμενο, αφού το καλοκαίρι έφτασε και δεν φοβάμαι να πάω κόντρα σε καμία αμήχανη μετα-πανδημική ρουτίνα. Εσύ; Φοβάσαι;

Πρέπει να διαβάσεις  Δεν φοβόμαστε τη νέα αγάπη αλλά τον παλιό πόνο

Η δική μου ας υποθέσουμε πως ξε-ρουτίνιασε πολύ πρόσφατα. Για την ακρίβεια χθες, όντας στο πλοίο για τον Αργοσαρωνικό. Στο σύντομο αυτό ταξίδι, δεν δίστασα να βυθιστώ σε μερικούς αναστεναγμούς ανακούφισης. Γιατί παρά την ιδρωμένη μου μάσκα και την υπέρμετρη ζέστη, η υψηλή θερμοκρασία και τα καλά κρυμμένα πρόσωπα, επανέφεραν στη σκέψη μου την έννοια της «μαγείας».

Οι μισοί στο πλοίο απλά καθήμενοι, σχεδόν αόρατοι. Τα παιδιά, παιδιά με όλη τη σημασία της λέξης. Και οι ερωτευμένοι; Κρυμμένοι πίσω από τη λαχτάρα τους. Προσπάθησα να παρατηρήσω πολλά μάτια. Κάποια μου μίλησαν, κάποια με κοίταξαν περιφρονητικά και δύο συγκεκριμένα μάτια με διάβασαν για εκατομμυριοστή φορά. Σε αυτά τα μάτια ξανά προσδιόρισα την έννοια της «μαγείας», όπως και κάθε φορά.

Η θάλασσα βρίσκεται μέσα μας σκέφτηκα, τι να το κάνω το τοπίο; Και ο βυθός της μοιάζει πολύ σε αυτά τα δύο μάτια. Εκείνου που αγαπώ, και όλων εκείνων που κάποτε αγάπησα. Γιατί έτσι είναι ο έρωτας, αν τον αναζητάς αδιάκοπα μέσα σου, συνεχίζει να υπάρχει. Μαζί και η μαγεία του. Ύστερα ακούστηκε ανακοίνωση στο μεγάφωνο πως φτάσαμε στον προορισμό μας. Άραγε φτάσαμε;  Άραγε αυτό το μεγάφωνο μπορώ να το χρησιμοποιήσω και εγώ; Θα ήθελα πολύ να βγω στα ανοιχτά και να πω: Παρακαλείστε όσοι φοβάστε την «μαγεία» να κατέβετε, εμποδίζετε το τοπίο μας!

Αχ και να ήξεραν Ιωάννα. Αχ και να ήξεραν πόσοι άγνωστοι μου θύμισαν εκείνον. Αχ και να μπορούσα να πω σ’ αγαπώ σε όσους αγάπησα σαν να ήταν η πρώτη μας φορά. Κι όμως πάντα θα υπάρχει μια πρώτη φορά που πολύ σύντομα δεν θα υπάρχει άλλη σαν και αυτή. Έτσι, το είπα στον εαυτό μου. Το πολυπόθητο σ’ αγαπώ. Το αποτέλεσμα; «Μαγεία». Γιατί να σας πούμε κάτι; Η μαγεία δεν είναι τίποτα παραπάνω από στιγμές μέσα στο χρόνο. Αρκεί αυτές οι στιγμές να κρύβουν την αλήθεια μας.

Πρέπει να διαβάσεις  Βλέπεις εφιάλτες με τον τοξικό πρώην; Καιρός να τους αντιμετωπίσεις

Λοιπόν τι λέτε; Κάνουμε ένα βήμα πίσω μήπως και καταφέρουμε μεσοπέλαγα να βάλουμε και άλλους στο χορό μας; Θα σταματήσουμε να προτρέχουμε; Θα αφήσουμε τη ζωή μας απλά να κυλήσει; Γιατί αν όχι εμείς, τότε ποιοι ρε παιδιά;

Τo καλοκαίρι έφτασε και δεν σκοπεύει να φύγει. Και όταν θα έρθει το φθινόπωρο, πάλι εδώ θα μένει, με κάθε τρόπο. Αιώνια στη ψυχή μας. Γιατί η λιακάδα είναι επιλογή ακόμα κι αν ζούμε στη πιο βροχερή πόλη της χώρας!

Σε ευχαριστούμε που ήσουν εδώ.

Εμείς, οι μαγεμένες.

featured photo: @musiena
Kelly Seferou
Kelly Seferou
Ονομάζομαι Κέλλυ Σεφέρου και είμαι πτυχιούχος Ψυχολογίας με μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της Ψυχολογίας Υγείας. Επιλογή που αποτελεί μονόδρομο και ο μόνος δρόμος που με οδηγεί κυριολεκτικά παντού. Για την ιστορία, μετεκπαιδεύτηκα στις Διατροφικές Διαταραχές σε συνεργασία με το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών και στη συνέχεια εκπαιδεύτηκα στη Δημιουργική Γραφή. Στο παρόν, συνεχίζω να επιμορφώνομαι, παρακολουθώντας σεμινάρια. Κάποιο από αυτά είναι το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Συμβουλευτική και θεραπεία ζεύγους και οικογένειας» του Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστήμιου Αθηνών. Θα με βρεις να περιπλανιέμαι γύρω από δύο διαμαντάκια. Το ένα είναι κυριολεκτικά η τέχνη του κοσμήματος (family comes first) και το άλλο πρόκειται για διαμαντάκι συγγραφικό (inner need above all). Στη δεύτερη περίπτωση, πρόκειται για πολύ μελάνι, και ακόμα πιο πολύ ενδοσκόπηση. Στα κόκκινα όμως. Κάτι σαν το Couplegoals. Εδώ θα ξετυλίξουμε μαζί το κόκκινο αυτό κουβαράκι. Θα ανακαλύψουμε όσα λέγονται και κυρίως όσα δεν λέγονται. Θα μιλήσουμε για σχέσεις, ερωτικά διλήμματα και θέματα ερωτικής φύσεως που επηρεάζουν το ‘μέσα’ μας αλλά και το ‘έξω’ μας. Τώρα πες μου αλήθεια, αναρωτιέσαι και εσύ τι νόημα θα είχε η ζωή χωρίς τον έρωτα; Αν δεν είμαι η μόνη, αν το ψάχνεις και εσύ και αν οι σχέσεις σου αποτελούν μεγάλο κεφάλαιο ενδιαφέροντος και αναζήτησης, υπόσχομαι να εξαντλήσουμε μαζί όλα τα πιθανά σενάρια. Να πάθουμε, να μάθουμε και σίγουρα να ερωτευτούμε! Και που ξέρεις; Ίσως να γράψουμε μαζί μια εντελώς διαφορετική ιστορία, αγάπης!

15 ερωτήσεις για να κάνεις στο πρώτο ραντεβού εάν θες να μάθεις για το παρελθόν του

Έχουμε πει πολλές φορές πόσο άβολα είναι μερικές φορές τα ραντεβού, και ακόμα περισσότερο το πρώτο ραντεβού. Δεν ξέρεις τόσο καλά τον άλλον ώστε...

Ραντεβού με κάποιον μικρότερό σου

Ερωτεύτηκες έναν μικρότερό σου και ανησυχείς για το πρώτο σας ραντεβού και για το τι θα πει ο κόσμος; Θέλω να σου πω για αρχή...

Tελικά το γυαλί στις πόσες φορές σπάει;

Για αυτό το κείμενο ευθύνεται ξεκάθαρα το ποτήρι με το κρασί που έπεσε όσο κάναμε ένα zoom meeting την προηγούμενη εβδομάδα. Μεγάλο RIP στο...

Τι ψάχνεις τελικά σε μια σχέση;

Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί τι είναι αυτό που ψάχνουμε εμείς σε μια σχέση ή τι είναι αυτό που ψάχνουν οι άλλοι σε μια σχέση; Πολλές...

Γιατί πρέπει να γνωρίσεις ένα ζώδιο της φωτιάς μετά τον χωρισμό σου;

Κανένας -ή σχεδόν κανένας- χωρισμός δεν είναι εύκολος. Έχουμε πει πολλές φορές για τον χρόνο που χρειάζεται για να κάνεις μια νέα γνωριμία μετά...

Πώς μπορείς να τον κάνεις να διαλέξει εσένα;

Πολλές φορές όταν θέλουμε κάποιον κάνουμε τα πάντα για να τον αποκτήσουμε ή για να μας προσέξει. Κάποιες φορές ξεπερνάμε τον εαυτό μας και...
Mini Cart 0

Το καλάθι είναι άδειο.

Wishlist 0
Continue Shopping
[index]
[index]